डेकॅथलॉन: अनकॅटेगरीकल : क्रिया

 लोक प्रामाणिक उरलेले नाहीत 

आणि त्यांना संपूर्ण प्रामाणिकपणा नको आहे 


असे लोक कोणाच्याही वाट्याला न येवो 


जर तुझ्या वाट्याला ते येतील 

तर तुला दुप्पट खोलवर प्रामाणिकपणा जपावा लागेल 


लोकांनी जंगलचा कायदा 

बागेत आणलाय 


रानटी वाटणारे गुलाब आता घरगुती वाटतात 

आणि काट्यांनी चावतात 


फळे तर फक्त विकण्यासाठीच उगवली जातात 


निसर्गाची कोणाला पडलीये ?

हे ते भुक्कड लोक आहेत 

ज्यांना निसर्ग चरायचा आहे 


सिमेंट आणि झाड यांच्यापैकी 

 सिमेंट निवडणारे लोक 


असे लोक कोणाच्याही वाट्याला न येवो 


यांना शक्य असते तर यांनी सर्व नोकर सिमेंटचे बनवले असते 


सभ्य दिसतात याचा अर्थ गुलामगिरीतून बाहेर पडले असे नाही 


जे लोक देवांना बनवतात 

ते माणसांना काय सोडणार ?


ज्यांना श्रीकृष्ण आदर्श वाटतो 

त्यांना खांडव वन जाळताना मजा येते 


असे लोक जंगलातून पळणाऱ्या माणसांना 

नाग म्हणतात 

यज्ञात टाकतात 


संस्कृत भाषेतून क्रौर्य व्यक्त केलं म्हणून ते थोडंच सभ्य होतं ?


तुला अशा लोकांच्यात राहून मोक्ष मिळवायचाय


त्यांच्या हितसंबंधांच्या आड गेलास 

तर हे तुलाच अप्रामाणिक सिद्ध करण्याचा प्रयत्न करतील 

तुझ्याच नावाने आरोपांचा गुलाल उधळतील 


तुला तरीही ध्यानात पक्के उभे राहायचे आहे 


एक स्टेप तर उरलीये 


एका हनुमान उडीची गरज 

परज 


स्वतःचेच काळीज फाडून बाहेर ये 


मुक्त होशील 


श्रीधर तिळवे नाईक 

( डेकॅथलॉन सिरीजमधील डेकॅथलॉन: अनकॅटेगरीकल : क्रिया या काव्यफायलीतून)

Comments

Popular posts from this blog

बॉलीवूड आणि अभिनय